»آخرین مطالب سایت
وبسایت رسمی مولانا عبدالصمد غیاثی
سوالاتی از منکرین تأویل

سوالاتی از منکرین تأویل

متسلفین و خوارج تکفیری بر علیه احناف تبلیغاتی به راه انداخته اند که صفات خداوند را تاویل می کنند، لذا از اهل سنت نیستند بلکه منکر صفات خداوند هستند و کافر می باشند.
و تنها کسانی را جز اهل سنت می دانند که قائل به تجسیم باشند و معتقد باشند که خداوند بر عرش قرار دارد، در حالیکه بسیاری از آیات وجود دارند که چاره ای از تأویل نیست و باید تأویل بشوند، اکنون ما از آنها می پرسیم:
۱- خداوند می فرماید: «وَقِیلَ الْیَوْمَ نَنْسَاکُمْ کَمَا نَسِیتُمْ لِقَاءَ یَوْمِکُمْ هَذَا» [الجاثیه : ۳۴] وگفته می شود امروز ما شما را فراموش کردیم همانگونه که شما ملاقات این روز را فراموش کردید.
سوال: آیا خداوند فراموش می شود؟
اگر بگوئید فراموش می شود، خلاف آیه دیگر لازم می آید «وَمَا کَانَ رَبُّکَ نَسِیًّا (۶۴)» [مریم : ۶۴] پروردگار تو فراموش کار نیست.
اگر بگوئید که خدا فراموش نمی شود و از نسیان لازم آن که ترک است مراد می باشد این تأویل است، در حالی که شما منکر تأویل هستید.
۲- «وَلِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ فَأَیْنَمَا تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ وَاسِعٌ عَلِیمٌ (۱۱۵)» [البقره : ۱۱۵ ، ۱۱۶] و مشرق و مغرب فقط مخصوص الله است، پس به هر طرف که روی بگردانید چهره ی خدا آنجاست، یقینا الله وسعت دهنده و دانا است.
سوال: منظور از چهره در این آیه چیست؟
اگر بگوئید چهره خداوند مراد است بدون تأویل، باید بپذیرید که خدا هر کجا موجود است. و اگر بگوئید مراد از «وجه الله، قبله یا رضا است» این تأویل می شود در حالی که شما منکر تأویل هستید.
۳- «کُلُّ مَنْ عَلَیْهَا فَانٍ (۲۶) وَیَبْقَى وَجْهُ رَبِّکَ ذُو الْجَلَالِ وَالْإِکْرَامِ» (۲۷) [الرحمن : ۲۶ – ۲۸] هر چه روی زمین است فنا شونده است، و چهره ی پروردگار تو باقی میماند که صاحب عظمت و گرامی ساختن است.
سوال: منظور از چهره در این آیه چیست؟
اگر بگوئید چهره مراد است پس دست و چشم و پا و صفات دیگر خداوند تکلیف شان چه می شود آیا آنها هم باقی میمانند یا فنا می شوند؟ اگر بگوئید ذات خداوند مراد است، این تأویل است در حالی که شما منکر تأویل هستید.
۴- «وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنْکُمْ وَلَکِنْ لَا تُبْصِرُونَ» [الواقعه : ۸۵] و ما به آن محتضر از شما نزدیک تریم و لیکن شما نمی بینید.
سوال: منظور از اینکه خداوند می فرماید ما به او نزدیک تریم چیست؟
اگر بگوئید ذات خداوند به آن از بقیه مردم نزدیک تر است، پس ثابت می شود که ذات خداوند هر کجا وجود دارد. اگر بگوئید منظور فرشتگان خدا هستند این تأویل است، در حالیکه شما منکر تأویل هستید.
۵- «وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِیدِ» [ق : ۱۶] و ما به آن شخص از شاهرگ گردن به او نزدیک تریم.
سوال: منظور از اینکه خداوند می فرماید ما به او نزدیک تریم چیست؟
اگر بگوئید ذات خداوند مراد است، پس باید بپذیرید که خداوند هر کجا هست. اگر بگوئید به اعتبار علم نزدیک است، این تأویل است در حالیکه شما منکر تأویل هستید.
۶- «مَا یَکُونُ مِنْ نَجْوَى ثَلَاثَهٍ إِلَّا هُوَ رَابِعُهُمْ وَلَا خَمْسَهٍ إِلَّا هُوَ سَادِسُهُمْ وَلَا أَدْنَى مِنْ ذَلِکَ وَلَا أَکْثَرَ إِلَّا هُوَ مَعَهُمْ أَیْنَ مَا کَانُوا» [المجادله : ۷] نمی شود راز گفتن سه نفر مگر اینکه الله چهارمی آنهاست، و نه پنج نفر مگر اینکه الله ششمی آنهاست، و نه کمتر از آن و نه بیشتر، مگر اینکه الله با آنهاست هرکجا که باشند.
سوال: منظور از اینکه الله چهارمین یا ششمین نفر است چیست؟
اگر بگوئید ذات خداوند مراد است، پس باید بپذیرید که خداوند هر کجا هست. اگر بگوئید به اعتبار علم با آنهاست، این تأویل است در حالیکه شما منکر تأویل هستید.
۷- «بَلْ رَفَعَهُ اللَّهُ إِلَیْهِ» [النساء : ۱۵۸] (یقینا، حضرت عیسی را نکشتند) بلکه خداوند او را به سوی خود بلند کرد.
سوال: منظور از اینکه خداوند عیسی علیه السلام را به سوی خود بلند کرد چیست؟
اگر بگوئید به سوی ذات خود برد، پس باید بپذیرید که ذات خداوند در آسمانها هم هست، چون پیغمبر صلی الله علیه و سلم در شب معراج با عیسی علیه السلام در آسمان دوم ملاقات کرد، اگر بگوئید به سوی آسمان مراد است این تأویل است، در حالیکه شما منکر تأویل هستید.
۸- « أَأَمِنْتُمْ مَنْ فِی السَّمَاءِ» [الملک : ۱۶] آیا ایمن شدید از کسی که در آسمان است.
سوال: منظور از کسی که در آسمان است کیست؟
اگر بگوئید مراد ذات خداوند است، پس باید بپذیرید که ذات خداوند در آسمانها هم موجود است، اگر بگوئید حکم او در آسمان است، این تأویل است در حالیکه شما منکر تأویل هستید.
(نویسنده: مولانا عبدالصمد غیاثی- www.qeyasi.net)

نظر بدهید!!!

نظر شما برای “سوالاتی از منکرین تأویل”

قالب وردپرس