»آخرین مطالب سایت
وبسایت رسمی مولانا عبدالصمد غیاثی
استعانت به صبر و نماز(بخش دوم)

استعانت به صبر و نماز(بخش دوم)

استعانت به نماز: امر دوم که خداوند می فرماید بوسیله آن کمک بگیرید نماز است . نماز در نجات از همه آفتها و مصیبتها بسیار مؤثر است و تمام نیازهای انسان را برآورده می سازد «عَنْ حُذَیْفَهَ قَالَ کَانَ النَّبِیُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ إِذَا حَزَبَهُ أَمْرٌ صَلَّى» (سنن أبی داود) از حضرت حذیفه رضی الله عنه روایت است که هرگاه کاری بر پیغمبر صلی الله علیه و سلم فشار می آورد نماز می خواند .

«عن زید بن علی بن الحسین ، عن أبیه ، عن ابن عباس رضی الله عنهما ، قال : « جاءه نعی بعض أهله ، وهو فی سفر ، فصلى رکعتین ، ثم قال : فعلنا ما أمر الله : (استعینوا بالصبر والصلاه) » « هذا حدیث صحیح الإسناد ، ولم یخرجاه » (المستدرک على الصحیحین للحاکم). از زید ابن علی ابن حسین از پدرش (حسین) از ابن عباس رضی الله عنهم اجمعین روایت است که خبر موت یکی از اهل ابن عباس به او رسید ، در حالیکه ابن عباس در سفر بود ، فوراً دو رکعت نماز خواند ، سپس فرمود: آنچه خداوند دستور داده بود که: « استعینوا بالصبر والصلاه» انجام دادیم . نماز به انسان آرامش می دهد لیکن امروزه شخص مسلمان به علت دوری از احکام اسلامی راه درست و واقعی را گم کرده است و به هنگام پریشانی و مشکلات به اعتیاد روی می آورد و فکر می کند به آرامش روحی می رسد اما در واقع خود را با دست خود در هلاکت می اندازد و دنیا و آخرت خویش را تباه می سازد یا دست به خود کشی می زند و جهنم را برای خود اختیار می کند .

نماز شفاء است: (عَنْ أَبِی هُرَیْرَهَ) قَالَ از حضرت ابو هریره رضی الله عنه روایت است که فرمود: (هَجَّرَ النَّبِیُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ) پیغمبر صلی الله علیه و سلم بوقت نیمروز رفتند (فَهَجَّرْتُ فَصَلَّیْتُ ثُمَّ جَلَسْتُ) من نیز رفتم و نماز خواندم سپس نشستم (فَالْتَفَتَ إِلَیَّ النَّبِیُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ) پیغمبر صلی الله علیه و سلم به سوی من متوجه شد (فَقَالَ اشِکَمَتْ دَرْدْ) و فرمود: آیا شکمت درد می کند (قُلْتُ نَعَمْ یَا رَسُولَ اللَّهِ) من گفتم بله یا رسول الله (قَالَ قُمْ فَصَلِّ) فرمود: برخیز و نماز بخوان (فَإِنَّ فِی الصَّلَاهِ شِفَاءً) زیرا که در نماز شفاء هست (سنن ابن ماجه) . از این روایت معلوم می شود که نماز از امراض جسمانی نیز به انسان شفاء می بخشد . و شفاء از امراض باطنی به صراحت در قرآن بیان شده است . چنانکه خداوند خطاب به پیغمبر صلی الله علیه و سلم می فرماید: (اتْلُ مَا أُوحِیَ إِلَیْکَ مِنَ الْکِتَابِ) (ای پیغمبر صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ) تلاوت کن آنچه را که وحی کرده می شود به سوی تو از کتاب (یعنی قرآن) (وَأَقِمِ الصَّلَاهَ) و قائم  بدار نماز را (إِنَّ الصَّلَاهَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْکَرِ) یقینا نماز باز می دارد (انسان را) از کار بی حیائی و کار زشت و ناپسند (وَلَذِکْرُ اللَّهِ أَکْبَرُ) و البته یاد خدا (در باز داشتن از گناهان) بزرگتر است (وَاللَّهُ یَعْلَمُ مَا تَصْنَعُونَ) و الله می داند آنچه را که انجام می دهید (۴۵)  [العنکبوت: ۴۵].

در این گفته ی خداوند هیچ شک و شبه ای نیست ، {قَوْلُهُ الْحَقُّ} [الأنعام: ۷۳] گفتار خداوند حق است . پس علت چیست که نماز ما ما را از گناهان باز نمی دارد ؟ معلوم است که کوتاهی از خود ماست ، آن نمازی که چنان نیرویی به ما بدهد که در مقابل وساوس نفس و شیطان سر تسلیم خم نکنیم ما نمی خوانیم . لذا اگر می خواهیم که از امراض باطنی شفاء حاصل کنیم باید نماز را با وضوی کامل و با رعایت فرائض ، واجبات ، سنن ، مستحبات و با حضور قلب ادا کنیم .

نماز سبب رزق است: خداوند می فرماید: ای پیامبر(وَأْمُرْ أَهْلَکَ بِالصَّلَاهِ) دستور بده اهل خود را به نماز (یعنی فرزندان و همسران و تمام امت خویش را) (وَاصْطَبِرْ عَلَیْهَا) و مداومت کن بر آن (لَا نَسْأَلُکَ رِزْقًا) ما از تو نمی خواهیم رزق دادن را (که مخلوقات ما را و همچنین خویشتن را رزق بدهی ما فقط از تو می خواهیم که عبادت ما را انجام بدهی) (نَحْنُ نَرْزُقُکَ) (تا زمانیکه در دنیا زندگی می کنی) ما تو را رزق می دهیم (وَالْعَاقِبَهُ لِلتَّقْوَى) وعاقبت نیکو (یعنی بهشت) برای متقیان است (که از شرک و کفر و معصیت و نافرمانی پرهیز می کنند) (۱۳۲)} [طه: ۱۳۲] . عبدالرزاق از معمر از مردی دیگر روایت نموده است که هرگاه در رزق پیامبر صلی الله علیه و سلم تنگی می آمد اهل خویش را به نماز دستور می داد  و این آیه را تلاوت می فرمود: { وَأْمُرْ أَهْلَکَ بالصلاه واصطبر عَلَیْهَا }. (بحر العلوم للسمرقندی)

مطلب قول خداوند متعال که فرمودند: (لا نَسْئَلُکَ رِزْقاً) اینست که ما از تو این را نمی خواهیم که دنبال رزق بگردی و به آن مشغول باشی تا خود و فرزندانت را رزق بدهی و از نماز غافل باشی و نماز را ترک کنی ، بلکه رزق دهنده ما هستیم که تو و أهلت را رزق می دهیم (تفسیر القرطبی) . در آیه دیگر خداوند می فرماید: (وَما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِیَعْبُدُونِ) و من نیافریدم جن و انس را مگر برای اینکه فقط مرا عبادت کنند (یعنی برای اینکه آنها را به عبادت خودم دستور بدهم آنها را آفریده ام) (مَا أُرِیدُ مِنْهُمْ مِنْ رِزْقٍ) نمی خواهم از ایشان رزقی را (که خودشان را رزق بدهند) (وَما أُرِیدُ أَنْ یُطْعِمُونِ) و نمی خواهم که مرا (یعنی مخلوقات مرا) طعام بدهند (إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ) یقینا الله فقط اوست رزق دهنده ی همه ی مخلوقات [الذاریات ۵۶]. (بحر العلوم للسمرقندی)

کودکان نیز به خواندن نماز دستور داده شوند: ظاهراً مراد از نماز در این آیه نماز فرض است و کودکان نیز به ادای آن دستور داده شوند تا عادت کنند ، گرچه بر آنها واجب نیست . از عمرو ابن شعیب از پدرش از جدش روایت است که رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ فرمودند: (مُرُوا أَوْلَادَکُمْ بِالصَّلَاهِ) فرزندانتان را به نماز دستور بدهید (وَهُمْ أَبْنَاءُ سَبْعِ سِنِینَ) در حالیکه آنها هفت ساله اند (وَاضْرِبُوهُمْ عَلَیْهَا) و بزنید آنها را بر ترک نماز (وَهُمْ أَبْنَاءُ عَشْرٍ) در حالیکه آنها ده ساله اند (وَفَرِّقُوا بَیْنَهُمْ فِی الْمَضَاجِعِ) و در این سن در میان بسترهایشان جدائی بیاورید . (حدیث حسن رواه أَبُو داود بإسناد حسن . تطریز ریاض الصالحین) (یعنی آنها را کنار هم روی یک بستر نخوابانید چون این سنی است که به کمترین حد بلوغ نزدیکند ، انتشار آله می شود و احتمال فساد وجود دارد . قوله: ” وفرقوا بینهم فی المضاجع ” أی: فی المراقد؛ وذلک لأنهم إذا بلغوا إلى عشر سنین یقربون من أدنى حد البلوغ، وینتشر علیهم آلاتهم، فیخاف علیهم من الفساد. (شرح أبی داود للعینی)

پس هدف اصلی از آفرینش انسان بندگی الله است و نباید محبت مال و پست و مقام او را از عبادت و بندگی الله غافل بسازد و هدفش را فراموش کند اگر بنده عبادت الله را بجای آورد سعادت و کامیابی دنیا و آخرت نصیبش می گردد . از ابو هریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه و سلم فرمودند: (إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى یَقُولُ) خداوند متعال می فرماید: (یَا ابْنَ آدَمَ تَفَرَّغْ لِعِبَادَتِی) ای فرزند آدم خودت را برای عبادت من فارغ بگردان (أَمْلَأْ صَدْرَکَ غِنًى) که سینه ات را از توانگری پر می کنم (وَأَسُدَّ فَقْرَکَ) و فقیری ات را از بین می برم  (وَإِلَّا تَفْعَلْ) اگر چنین نکنی  (مَلَأْتُ یَدَیْکَ شُغْلًا) دو دستت را پر از کار و مشغولیت می گردانم (وَلَمْ أَسُدَّ فَقْرَکَ) و فقیری ات را نیز از بین نمی برم . (سنن الترمذی و قَالَ هَذَا حَدِیثٌ حَسَنٌ غَرِیبٌ )

در حدیثی دیگر از انس بن مالک رضی الله عنه روایت است که رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ فرمودند: (مَنْ کَانَتْ الْآخِرَهُ هَمَّهُ) کسی که آخرت غم و فکر او باشد (جَعَلَ اللَّهُ غِنَاهُ فِی قَلْبِهِ) خداوند بی نیازی و توانگریش را در قلبش قرار می دهد (وَجَمَعَ لَهُ شَمْلَهُ) وکارهای پخش و پراکنده ی او را برایش جمع می کند (وَأَتَتْهُ الدُّنْیَا وَهِیَ رَاغِمَهٌ) و دنیا نزد او می آید در حالی که ذلیل است (وَمَنْ کَانَتْ الدُّنْیَا هَمَّهُ) وکسی که دنیا فکر او باشد (جَعَلَ اللَّهُ فَقْرَهُ بَیْنَ عَیْنَیْهِ) خداوند بیچارگی و فقیری اش را جلوی دوچشمش قرار می دهد (وَفَرَّقَ عَلَیْهِ شَمْلَهُ) و متفرق می سازد برای او کار جمع جورش را (وَلَمْ یَأْتِهِ مِنْ الدُّنْیَا) و نمی آید به نزد او از دنیا (إِلَّا مَا قُدِّرَ لَهُ) مگر آنچه که اندازه کرده شده برای او (سنن الترمذی).  

دلابر خیز وطاعت کن که طاعت به ز هر کارست * سعادت آن کسى داردکه وقت صبح بیدارست

خروسان در سحر گویند قم یا ایها الغافل      *    تو ازمستى نمى دانى کسى داند که هوشیاراست

و ما علینا الا البلاغ المبین و آخر دعوانا أن الحمد لله رب العالمین .

۱۴ آبان ، سال ۱۳۹۱ هجری شمسی ، مطابق با ۱۹ ذی الحجه ، سال ۱۴۳۳ هجری قمری

 

نظر بدهید!!!

نظر شما برای “استعانت به صبر و نماز(بخش دوم)”

قالب وردپرس